Efe Deniz'li Hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Efe Deniz'li Hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Şub 2016

Tamam Kabul Orta Yaşlıyım Artık

Merhabaaa,

Niye böyle bir başlık atmış ki demeyin. Bazı şeyler gerçek. Biz insanlar her ne kadar hissettiğim yaştayım desek de, gerçek olan bir vücut yaşı olayı var ortada. Bende geçtiğimiz cumartesi 42 'yi bitirip 43 den gün almaya başladım.

Bu sene doğum günüm bol sürprizli, beklemediğim insanlardan tebrikli geçti. Her ne kadar zaman zaman çekilmez biri olsam da güzel insanlar biriktirmişim hayatımda.

Hayatımın her devresinde, hayatıma giren iyi yada kötü olaylar yaşatan herkese teşekkür etmek istiyorum demek isterdim ama gönül el vermiyor :)

Güzellikler yaşatan herkese onlar için teşekkür ediyorum gerçekten iyi ki bir şekilde yollarımız kesişmiş.

Beni üzen herkese de diyorum ki; ben hesap tutmam, beddua etmem.  Allah'a bırakırım, o benden daha adil çünkü. Zaman içinde de görüyorum. Bazen bir dost sohbetinde, bazen bir sosyal medya paylaşımında.

Ay ne sıkıcı yazı oldu. Şu ana kadar okumaya dayandıysanız doğum günümde yaşadığım güzelliklerden bahsedeyim.


Öncelikle benim canım kocam beni bu sene çok şaşırttı. Doğum gününüm olduğu gün Fatma'nın etkinliğindeydim. Baktım bir iyi ki doğdun şarkısı çalıyor. Mekanda başka birileri de vardı, vaay dedim birinin daha doğum günüymüş. Amanınn pasta bana doğru geldi. Eşimin sürpriz yapacağını hiç düşünmemiştim. Tolga beyden denilince çok şaşırdım.


Ardından bir saat geçti hoop bir çiçekçi. O da eşimden ben tabi şok. Herkese de karanfil verdiler, yok artık dedim bunu da o yapmamıştır herhalde. Ama ondanmış :)


Çok duygulandım gerçekten. Akşam eve geldim. Hani yemek yeriz falan yapmışlardır bir şeyler. Tek yemek makarna :))) Dışarı çıkarız diye düşünmüş ama çok yorgun olduğum için olmadı.


Ama ne yapmışlar, canım Ege'mle pasta yapılmış benim için. Kekinden süslemesine hepsi onların eseri. Bir de üçünden hediyeler. E artık o gece ne kadar mutlu yattım siz tarif edin.

İyi ki varlar, iyi ki hayatımdalar. Her ne kadar zaman zaman bunalıyor, kendimi hiç bir şeye tam olarak yetişemiyor hissediyorsam da onlar olmasa hayat benim için çok boş olurdu.

Bu doğumgünümde ilk defa bu kadar tebrik aldım ayrıca. Bu da beni çok mutlu etti. Birilerinin sana zaman ayırması, seni değerli görmesi çok güzel. Yani resmen facebook iyi ki var :))

Hayat bize ne getirirse getirsin, ister sevinç ister üzüntü. Yaşamaya her daim değer.

Seneye bakalım neler olacak hayatımda. Tek istediğim, hak ettiğimi yaşamak....

Sevgiler
Şafak

20 Oca 2015

EFE DENİZ 2 YAŞINDA İYİ Kİ VARSIN OĞLUM

Merhaba,

Küçük oğlum Efe Deniz'in cuma günü doğum günüydü. Bizde aile arasında bir kutlama yapalım dedik. Birkaç yakın arkadaşım da bu kutlamada bize eşlik etti. Gelen herkese çok teşekkür ederim.
Hazırlıklar sırasında kız kardeşim de en az benim kadar yoruldu. Ev ve yemek işlerinde, hediye ve ikramlarda onun yardımı ile başardım. Eşime de süsleme ile ilgili işlerde dışarıda yapılacakların halledilmesi işini verdik sanırım alnımızın akı ile günü tamamladık. 

Daha fazla yazmadan neler yaptığımızdan resimler ile bahsetmek istiyorum. Öncelikle Eminönü'ne gidilip hediyeler alındı.

Efe Deniz Cailleu yu çok seviyor. Bunun üzerine tema olarak onu seçtim. Ardından severek sık kullanılanlara eklediğim Keyfekeder Saatlerim Blogunda ki dosyayı indirdim ve bunun içinden yapacaklarımızı bastırma, yaptırma işlerini ona verdim. Tabi sıkı bir takip altındaydı çünkü erkekler biz kadınlar gibi değil işi boşlayabiliyorlar :)

İlk gece bu işlere ayrıldı. Bu konuda en büyük destekçim kız kardeşim oldu. Kes yapıştır dik işlerini o halletti.




O bunlarla uğraşırken ben kurabiyeleri yaptım.



Ertesi gün, temizlikçinin bize attığı gol ile, temizlik işi de bize kaldı. Temizlik ve alışveriş işlerini hallettik. Gece de boş durmadık tabi, Zeytinyağlı yaprak dolmalarını sardık. Ben pastanın pandispanyasını ve içini hazırladım, üzerinin süslemelerini kestim, yarın tamamlanmak üzere dolaba kaldırdım.



Kalan süslemeleri yaptık. Eşim anı fotoğrafı çerçevesini getirmişti. O onları yapıştırıp kartonları kesti. Kapı afişinin son rötüşlerini yaptı. Yattığımızda saat neredeyse 04:00 'dü.

Doğum gününün kutlanacağı güne çok iş kalmamıştı. Kalan salata ve yemekleri hazırladım, eşim eve geldiğinde balonları ve süslemeleri yaptı. Pastanın kalan işlerini bitirdim.




Akşam da yemeğimizi yedikten sonra gelen arkadaşlarımla doğumgünü pastamızı kestik. resimler çektirdik. Misafirlerimize biz de kurabiye ve hediyelerimizi verdik.












Bizim için gerçekten yorucu bir hazırlanma dönemiydi ama değdi. Çocukları mutlu eden tek hediyenin oyuncak olduğu bir kez daha ispatlandı. Günün yıldızı dayımızın aldığı Cailleu du. 

Efe Deniz'in Cailleu ile müthiş dansını izlemek isterseniz buyurun :)



Çok komik dimi, halen karşısına geçip öyle seyrediyor, onunla kafasını sallıyor :)

Yanımızda olan herkese çok teşekkür ediyorum. Allah'dan oğlum için hayırlı yaşanan bir hayat yazmasını diliyorum. Hayırlı eşi, hayırlı işi, hayırlı evlatları olsun.

Hepimizin çocukları için böyle olsun

Sevgilerimle
Şafak


19 Ara 2014

BEN MÜKEMMEL ANNE DEĞİLİM

Bu sanırım bir itiraf yada huzur bulma yazısı. Okunma kaygısı olmadan, bir tek Ege'm okusun diye yazılmış bir yazı.

Ege aslında farklı bir çocuk.  Çok küçük kreş ile tanıştığından olsa gerek her şeyi yaşından önce öğrendi.  Zamanla sıkıldı tüm bunlardan.  En başlarda onu mutlu edelim derken farkında olmadan çok fazla özgürlük sunduk ona. Veremediklerimizin yerini doldurmaya çalıştık hep.  Birazda kişilik özellikleri eklenince işin içine ortaya çok bilmiş, çok güçlü, çok ben merkezci bir çocuk çıktı.

En çok ihtiyacı olduğu dönemi anneden kopuk yaşadığı için ve sonrasında bu durumun psikolojik sorunlara yol açacağını düşünerek iş hayatından vazgeçtim ben. Bir süre birlikte geçirdik tüm günümüzü. Ne anaokulu ne başka bir yer.  Her an iç içe.  Her şey yoluna girdi. Anneye öfke sona erdi Ege'de. Bendeki bana ve beni bu yolda yalnız bırakan herkese karşı oluşan öfke de.

Baktım yapabiliyorum, anne olmayı becerebileceğim, hadi dedik bu durumda. Hem Ege'de bir kardeşi olsun istiyor kardeş şart dedik. Kardeşi olursa hayatımızın nasıl değişeceğini anlattık O'na. Sanki o yaştaki bir çocuk anlayabilirmiş gibi. Öyle sandık...



Hamilelik ilerledikçe farkına varmaya başladı Ege hayatımızın değişmeye başladığının. Zaman zaman agresifleşti zaman zaman da isteklerini yaptırmak için şirinleşme numaraları yaptı. Hatta bir gün hiç unutmuyorum, anne kardeşim doğunca yine seninle güreşecek miyiz, birlikte koşacakmıyız diye sordu. Tabi dedim ama uzun bir süre yapamadık bunları.

Kardeşi doğduktan sonra, biraz şaşırdı. Birde daha 23 günlükken hastaneye yatınca kardeşi, ben sabahtan akşama kadar kardeşinin yanında kalınca, evde olduğum anlarda da genelde ağlayınca sanırım bu da O'nu etkiledi. Babasının sadece onunla ilgilenmesi, kardeşi ile onun yanında çok ilgilenmemesi babasıyla zaten olan bağı daha da güçlendirdi.

Loğusa dönemleri pek iyi geçmez benim. Huzur ve dinginlik bulmak yerine öfke dolu olurum. Zaten çok düşünürüm her şeyi, bu dönemde daha da bir gelecek kaygısı taşırım. Bu da beni agresif yapar. Bu dönemde aramız açıldı biraz Ege ile. Daha doğrusu o kendini sevilmiyor zannetti. Ben ona bunun doğru olmadığını ispatlamaya çalıştıkça daha bir öfkelendi. Kardeş sahibi olmak olayını da hiç sevmedi.



Şimdi ben ona kızdığımda bunu iyiliği için yaptığımı biliyor ama yine de her şeyi kendi deneyimlemek istiyor. Kardeşi ile sürekli bir yarış içindeler. Evde onlarca oyuncak varken her seferinde kavga etmeyi başarıyorlar. Her dakika yanlarında olup, olaylara müdahale etmem gerekiyor. Etmesem birbirlerinin canını yakıyorlar ve ikisi de küçük ne yaptıklarını bilmiyorlar. Birlikte sakince ve ben yanlarında yokken oynama sayıları bir elin parmağını geçmez.

Buna karşın Efe Deniz abisini çok seviyor. Onun bire bir kopyası. O ne yaparsa aynısını yapıyor. Ondan öğrendiklerini uyguluyor. İkisinin arasında kalmak ve ikisini de incitmeden doğruya yönlendirmek çok yoruyor beni. Defalarca güzel güzel söyledikten sonra hala bildiklerini okumaya devam etmeleri bir süre sonra çileden çıkarıyor ve kendimi bağırırken buluyorum. Komşular muhtemelen delirdiğimi düşünüyorlar böyle anlarda.

Elimden geldiğince blog nedeniyle gittiğim yerlere onu da götürmeye çalışıyorum. Onun dışında gittiğim her yere zaten götürüyorum. Hani şöyle tek başıma alışverişe gideyim, saatlerce alışveriş yapayım sonra üstüne bir de kahve içeyim desem mümkün değil. O kadar uzun zaman oldu ki eşimle başbaşa bir yerlere gitmeyeli. Son 6 yılda sadece bir kere baş başa sinemaya gidebildik biliyormusunuz? Yemek ve eğlence ise sıfır.

Eşimden başka yardımcım yok çocukları bırakabilmek için. Hani şöyle çok bunaldığımda alıp başımı gitsem iki saat sonra eve gelsem ve kaldığım yerden devam etsem desem maalesef mümkün değil. Çocuklar anneanne, teyze ve babaanne dışında kimseyle kalmayı kabul etmiyorlar arkamdan durmadan ağlıyorlar. Bazen tüm bu koşuşturmadan kurtulmak için tekrar işe dönmeyi bile düşünüyorum.

Dedim ya, mükemmel anne değilim ben ama olmak istiyorum. Öyle çok yoruldum ki...


Şafak


20 Eki 2014

SÜMELA MANASTIRI - CENNETTEN BİR KÖŞE

Merhaba,

Bayram öncesi Karadeniz'e yaptığımız yolculuktan bahsetmiştim sizlere. Orada gezip gördüklerimizden en çok beğendiklerimi sizinle paylaşmak istiyorum. 

Bunlardan birincisi Sümela Manastırı. Öyle uzun uzun uzadıya geçmişinden ve bu gününden bahsetmeyeceğim. İsteyenler bu bilgiye nette kolaylıkla ulaşabilir Bunlardan en güzeli ise Vikipedi Özgür Ansiklopedi de. Okumak isterseniz Tık Tık

Biz Görele'den yola çıktık. Manastır, Trabzon Maçka'nın Altındere köyü sınırları içinde. Yolculuğumuz yaklaşık yaklaşık 2 saat sürdü. Yol boyunca bize eşlik eden manzaranın güzellikleri anlatmakla bitmez.



Eskiden çıkabilmek için uzun bir yol tırmanmanız gerekliydi. Şimdi araç yolunu 300 mt. kalacak şekilde uzatmışlar. Eğer eşim beni dinleseydi tırmanıyor olacaktık :) O gün hava çok bulutlu ve yağmurluydu. Uzaktan dağların eteğine yapılmış bu bina daha görür görmez siz de hayranlık oluşturmaya başlıyor.



Yürüme yolu boyunca bu kocaman ağaçlarla karşılaşıyorsunuz. Kökleri o kadar uzun ve heybetli ki insanda dokunma hissi uyarıyor. Bu gördüğünüz kökler tek bir ağaca ait.


Kolay tırmanabilmeniz için merdivenler yapmışlar. Biraz yürüse yorulduğundan bahseden Ege bile oranın verdiği duygu ile hızlıca tırmandı.


Bebek arabaları için uygun değil, bu nedenle eşim oldukça fazla yoruldu. Efe Deniz'i kucağında taşımak zorunda kaldı.


Oradan aşağıya baktığınızda kocaman ağaçlar küçücük görünüyor. Aslında biraz ürkütücü bile diyebilirim.



Eğer yanınızda Müze Kartınız varsa ücret ödemeden girebiliyorsunuz. Bizim gibi İstanbul'da bırakıp geziye çıkarsanız giriş ücreti 15 TL. Çocuklar için ücret ödemiyorsunuz.



Hemen kapının girişine Sümela Manastırının tarihini anlatan pano asmışlar.


Bir çok odadan oluşan, bir şehir kurmuş gibiler. Fırından, okuma odalarına, Lokantadan, öğrenci sınıflarına kadar her şey mevcut. Çilehane adında bir oda bile var. İşte odalardan bazıları;









Bu bir fırın içi. Çok karanlıktı, flaş ile çektim.




Kutsal su, dışarda bir çeşme de var. Ancak bu resimdeki asıl yeriymiş. Yukarıdan damlamaya devam ediyor. Suyun tadı oldukça güzel. Şekerli.


Kütüphanenin olduğu bölümün içi ve dışı o dönemi anlatan resimlerle kaplı. Yıpranmış ancak, günümüze kadar gelmiş. İçeri de flaş ile resim çekmek yasak. Kameralarla kontrol ediliyor. Belki de şifresi oradadır kim bilir :)













Çıkma vaktimiz geldiğinde yine merdivenlerden çıkışa ulaştık.



Yukarıda size bahsettiğim dışarıdaki çeşme bu. Elimizdeki küçük şişeye su koymayı ihmal etmedik tabi. Gittiğim yerlerde bulursam doğal çeşmelerden su içmeyi ihmal etmiyorum. Şifa niyetine :)


Dönüş yolunda Ege ve ben önden gittik, bu yapı ile karşılatık. Sanırım gözetleme kulesi olarak kullanıyordu o dönemlerde.


Manastırı öyle güzel bir yere yapmışlar ki. Yapımı mutlaka oldukça zor olmuştur. Dağları o şekilde oymak, Taş taşıyıp yeni bir şehir kurmak. Hem de o devirde. Yalnız çok güvenli, bulunduğu konum nedeniyle gelebilecek her türlü kötülüğü önceden fark etme şansınız var.

Eğer yolunuz düşerse mutlaka ziyaret edin. 

Sevgiler

Şafak



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...