Hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

22 May 2018

Hayatı Iskalama



Merhaba,

Tamda hayatın koşuşturması içinde yaşamı ve ölümü unuttuğumuzu düşünürken AL Danışmanlık Genel Müdürü, Marka Yönetimi ve İnsan Kaynakları Danışmanı Ayşen Laçinel'in , hayatı ıskalamamanın yol haritasını açıkladığı mail geldi bana. Bazılarını yapsamda bende unutuyorum zaman zaman hayatın akıp gittiğini.



Ayşen Laçinel'in de dediği gibi, "Hayat" bir oyun.

“Hayat, bir oyundur. Hayat, aslında seni deniyor. Sen de hayatı deniyorsun ve ne yapabileceğini görmek için çabalıyorsun. Mutlu olmak için önce kendini keşfet ve hedefler koy. Mutluluk hedefe vardığında değil, hedefe giderken gösterdiğin çabalarında ve o anlardadır. Varmak için çabalamak, bazen kazanmak, bazen de kaybetmek olabilir. Kaybettiğinde de, hayatın anlamını kazanırsın aslında. Bir de, sevdiğin işi yap, yapabileceğine yönel. Sevdiğin iş’te; hem keyif alır hem başarılı olursun. Ve muhakkak iyi insanlarla ol ve yakınındakiler iyi olsun” 


Ayşen Laçinel’den, hayatı ıskalamamanın yol haritası

1-Her gün yeni bir gündür, diyebilmeliyiz. Her sabah doğan güneşle, yeni bir hayat başlıyor olabilir. Tabi, sen istersen.

2-Şimdiye kadar başaramamış olman, boş durmadığını gösterir. Denemek, cesaret işidir. Yani, sen cesursun.

3-Yaşamak en güzel armağan ve yaşamım devam ediyor. O zaman, daha çok yapacak iş, yaşanacak gün ve deneyim var.


4-En büyük zaferin, belki şimdi vereceğim karardadır. Ne yaşayacağın, neyi tercih edeceğine bağlıdır. 


5-Bir hedef koy kendine ve bu hedefe ulaşana kadar asla pes etme.


6-Unutma hedefe adım adım gidilir, adımlarına dikkat et.


7-Merdivenleri kırmadan zirveye çık.


8-Kendine inancın olsun ve sıkı tutun. Kendine inancın varsa, başkalarını duymazsın.


9-Sarıl kendine ve bir de sevdiklerine. Hayat yaşandıkça, anlamlıdır. Hayatın güzelliği ise, ondan ne yapacağınla ilgilidir.

Dilerim yaşamın sonuna geldiğimizde de mutlu hissederiz kendimizi. 

Sevgiler,

Şafak

7 May 2016

Kimse İçin Ağlama Önemli Olan Sensin Bunu Asla Unutma

Merhaba

Normalde güçlü bir insanımdır. Kolayca korkuya kapılmam. Çünkü korkuların bizi ele geçirebileceğine ve yaşam enerjimizi emeceğine inanırım. Hayatım boyunca düştüğüm anlarda oldu elimde olan yada olmayan sebeplerden dolayı. Hatta tüm yaşama sevincimin yok olduğuna şahit olanlarda olmuştur. Beni elimden tutup bilerek yada bilmeyerek ayağa kaldıran dostlarım da.  Ne olursa olsun bir şekilde toparlandım.

Geçenlerde bir takipçimden bir mesaj aldım. Logomda yer alan "Kimse için ağlama önemli olan sensin bunu unutma" sözünün hayatımda önemli bir yeri olduğunu düşündüğünü ve neler olduğunu merak ettiğini söylüyordu. Evet bu bana ait bir cümle, evet bu sözün benim için anlamı büyük. Çünkü yaşanan bazı şeyler şunu gösteriyor ki, ne kadar çok destek olan kişi olursa olsun hayatında, hep bir yerlerde yalnızsın özünde. Herkesin kendine ait bir yaşamı ve tercihleri var. Sizin için, sizin kadar üzülebilecek kimse olmaz hayatta. Ve bizler bazen, öyle beklentiler içine giriyoruz ki insanlar ile ilgili o beklenti bir anda içinde bulunduğunuz üzücü durumdan daha fazla acı verebiliyor.

Benim hayatımda da tabi ki bazı olaylar oldu, hatta bir çok insan bana benzer bir şeyler yaşadı yani abartacak çok şey yok aslında :) Herkesin yaşadığı kendine göre büyük. Ve bence yaradan gerçekten de taşıyabileceğinden daha büyük yük vermiyor kimseye. İnsan doğası gereği öyle şeylere alışıyor ki, sonra kendisi de buna şaşıyor. Bu aralar yaşadıklarımdan esinlendiğim bir kitap yazmaya bile başladım. Bilmiyorum sonunu getirebilecek miyim?

İnsan bazen yalnız kalıyor ve ne yapacağını bilemiyor. O zamanlarda sanırım dönüp içine bakması gerekiyor. Ne istediğine, onu neyin iyileştirebileceğine doğru cevabı sadece kendisi verebiliyor. Mesela hayatımda böyle bir dönem olmuştu. Ne hissettiğimi bilmediğim, içine girdiğim boşluğun istediğim bir şey mi olduğunu yoksa beni çok mu üzdüğünü anlayamadığım günler. Başıma gelen şeyin haksızlık olduğunu düşünüyordum, bu kadarını hak etmediğime inanıyordum.


Ve günlerim anlamsız bir şekilde durmadan kendimi, ne istediğimi düşünerek geçiyordu.  Kimseyle detayları paylaşmıyordum da. İçimden geçenleri ne kendime ne de bir başkasına anlatmıyordum. Sonra bir gün bir arkadaşım, neden hayal kurmayı bıraktığımı sordu. O sorunun cevabını bile uzun süre düşündüm. O dönemlerin başında hiç kesilmeyen mide bulantılarım vardı. Bir çok doktora gittim. En son emar çektirmeye kadar gitti kesilmeyen bulantılarım. Emardan sonra doktor ile görüşmemde öyle bir şey oldu ki, bir anda kendimi içimdeki şeyleri ona anlatırken buldum :) Sanırım 10 dakika hiç durmadan konuşmuşumdur. Şaşırmıştır herhalde doktor da halime ama bir şey de diyemedi. Uzmanlık alanı olmadığı halde beni hiç sözümü kesmeden dinledi :) Oradan çıkıp taksiye bindiğimde, inanır mısınız mide bulantım kesilmişti. Bir daha da bulanmadı.

O gün dedim işte, logodaki sözü kendime. "Hiç bir şey için ağlama, önemli olan sensin bunu asla unutma"

Gerçekten de, kim sizin için sizin kadar üzülebilir? Kim gerçekten kendinizi üzmenize değer? Zaten değecek olsa, hiç üzülmenize izin verir mi? Vermez... Biraz karmaşık oldu belki ama, bir düşünün en son ne için üzüldüğünüzü? Şu an gözünüzü kapatıp dünyadan gitseniz, üzüldüğünüz şeyde ne ne kadar değişir yada sizi üzen o kişinin hayatı ne kadar değişir? Kendimize borçluyuz ayakta kalmayı. Yara aldığınızda nasıl iyileşebileceğinizi biliyorsunuzdur. Kim ne derse desin onu yapın, iyileştirin kendinizi. Hiç kimse için ağlamayın, kimsenin sizi ağlatmasına da izin vermeyin.

Sevgiler

Şafak


20 Kas 2015

Bazı Gerçekler Hiç Değişmez



Tam bu hayatta hissedebileceğim her duyguyu hissettim derken, bir de bakıyorum ki yeni bir şey öğreniyorum. Bir an çook eskileri özlüyorum. Bir an en derinlerde, en dipsiz kuyulara attığım bir duygu ile karşılaşıyorum. Sanırım yaşlanıyorum.

Gençken ne hissedersek onu yaşayabiliyorken yaş ilerledikçe, hissettiklerimizi maskelemeye başlamıyor muyuz bu hayatta? En az üzülen olmak için belki de kendimizden vazgeçmiyor muyuz?

Sakladığımız  duygular, bir anda hemde hiç beklemediğimiz bir anda karşılıyor bizi karanlık gecede. Belki buna çok şaşırıyoruz belki de hep merak ettiğimiz bir sorunun cevabını alıyoruz.

Ne hissettiğimi anlatmak çok zor. Geçenlerde duyduğum bir bilimsel gerçek kendini ispatlıyor bana bu gece. Çocuklar doğarken anne ve babalarının genlerinden başka hissettikleri, öğrendikleri şeyleri de alırlarmış. Onların yaşadıkları tecrübeler, duygular biz bilmeden doğmadan önce girermiş beynimizin içine. Belki de bu yüzdendir. Her şey bu yüzden. Tüm takıntılarım, tüm adını koyamadığım iç güdülerim. Tüm duygu gelgitlerim.

Sorunun en uç noktasına gitmek hiç bir şeyi değiştirmez bazen. Bazı gerçekler hiç değişmez. Birilerinin günahının vebalini siz ödersiniz. Birilerinin yaptığı hataların bedelini en sevdiklerinize ödetir hayat bazen. Onların ödediği bu bedel sizin acınız olur. Kendinize ağlamazsınız, bedel ödeyen o insanlara ağlarsınız.


27 Oca 2014

KÖK HÜCRE GÖNÜLLÜSÜ OLMAK


Merhaba,

Bildiğiniz üzere Kan hayat kurtarır. Kök Hücre Gönüllüsü olmak ise size ulaşamayacak herkese ulaşmanızı sağlar, hiç tanımadığınız belki de hiç tanıyamayacağınız birinin hayatını kurtarabilirsiniz. Bir hayat kurtarmak, sadece bir kişinin hayatını etkilemek değildir. Onun annesinin, babasının, eşinin, çocuğunun, akrabalarının, iş arkadaşlarının yani kısaca onlarca insanın hayatını etkilemek, üzüntüsünü durdurmak demektir.

Hayatın kime ne getireceğini bilmek mümkün değil. Kim bilir bir gün belki sizin de ihtiyacınız olabilir. Bu nedenle biraz önce okuduğum bir yazıyı sizinle de paylaşmak istedim. Yazıyı hazırlayanın, emeğine yüreğine sağlık.

Ekteki yazıyı Facebook Tüm Kan Gönüllüleri sayfasından aldım ve değiştirmeden sizlerle paylaşmak istiyorum. İzin almadan yayınladığım bu yazı nedeniyle bana gönül koymayacaklarını düşünüyorum.

Kök Hücre Gönüllüsü olmak isteyenler için genel bilgilendirme

8 Ekim 2013, 18:54
Genel olarak yapılması gerekenler şöyle:  

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Akraba Dışı Doku Bankası=  

Burayı tıklayıp kayıt bölümüne girin. Karşınıza 2 tane form çıkacak.

Soldaki formu tıklayın ve gerekli bilgileri eksiksiz bir biçimde doldurun.

Daha sonra e-mail adresinize bir kod numarası gelecek.

Bu kod numarası ile birlikte size en yakın sağlık kuruluşuna gidin.

Size bildirilecek olan tüp biçimi ve diğer istenenlerle birlikte kan verme işleminizi gerçekleştirin.

( içinde 7,2 mg EDTA bulunan 4’er cc’lik 2 adet mor kapaklı tam kan  
( hemogram tüpü)  

Daha sonra verdiğiniz kanı oda ısısında kalacak şekilde paketleyerek aşağıdaki adrese kargo ile gönderin. 

24 saat içinde bankanın elinde olması gerekiyor.  

(Lütfen, tüplerin üzerine TC kimlik numaranızı ve  
aldığınız e-postada yer alan başvuru numaranızı yazmayı unutmayınız.)  

Kargo Adresi: 

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi 

İbni Sina Hastanesi Hematoloji Laboratuarı, Asma Kat 

Sıhhiye, Ankara 06100 

Tel: 0312 508 24 40-0312 508 24 44  

Sağlık Bakanlığı prosedürü gereği kargoyu gönderen kişinin ödemesi gerekiyor.  

Nasıl İlik donörü olabilirsiniz? 

İstanbul Çapa Tıp Fakültesi Kemik İliği Bankasına veya 

Ankara İbni Sina Hastanesi İlik Bankasına 

Giderek ücret ödemeden, “donör olmak “ istiyorum diyerek  

10 dakikalık bir basit kan alınması sonucu  bu iliğe ihtiyacı olan tüm insanlara yardımcı olabilirsiniz. 


Donör olmak için bu bankalara destek veren aşağıdaki adreslere giderek ilik donörü olabilirsiniz. 

İşlerinizin yolunda gitmesi için telefon numarası verilen merkezler için randevu almayı unutmayınız.

Adana-Başkent Üniversitesi Adana Uygulama ve Araştırma Merkezi Onkoloji

0322 327 27 27 Dahili 2024 Manolya Hanım

Mesai saatleri içinde, Pazartesi, Salı, Çarşamba, Perşembe Günleri Bağış yapabilirsiniz, gitmeden önce arayıp bilgi alınız.

Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-İ Sina Hastanesi,  

Akrabalık Dışı Kemik İliği ve Kordon Kanı Bankası Tel:0312 508 24 44

Kemik İliği Bankası-0312 310 33 33 

Antalya-Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, 

Antalya-Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji Onkoloji Çocuk Polikliniği.

Tel:0242 249 60 00 / 65 54 – Mutlaka randevu alınız. Perşembe ve Cuma günleri hariç. 

Bursa-Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Kan Merkezi:

0224 295 37 40 mesai saatleri içinde gitmeden önce arayıp bilgi alınız.

Edirne-Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi  Tıbbi Biyoloji ve Genetik Bolümü

0 284 235 76 41-Dahili-14 49 Yrd. Doc. Dr. Hilmi Tozkır

Eskişehir- Eskişehir Devlet Hastanesi Organ Bağış Birimi

Hafta İçi Mesai Saatlerinde 0222 237 48 00' dan ERGÜN Bey

İstanbul Çapa Tıp Fakültesi Kemik İliği Bankası Tel:0212 534 75 00

Lütfen Randevu alınız.

İzmir-Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi  

Kan Merkezi=0232 390 49 50 Dilek Hanım.

Hafta İÇİ 09:00 – 15:00 Saat Aralığında 12:00 – 13:00 SAATLERİ Hariç.Randevu ile.

Konya-Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi,

Mersin Ata Diyaliz Merkezi her salı günü saat 12:00-14:00 saat aralığında bağış alıyor.

Müracaat Başhemşire Döndü Hanım. 0 324 329 25 00

Bu şehirler dışında yasayanlar ise;  

Öncelikle çevrim içi olarak şu formu dolduruyorsunuz: 

Gonullu formu   Sol taraftaki yazıyı tıklayın 

(En alttaki: "Kök Hücre ve Kemik İliği Bağışı İçin Onam Formunu Okudum, Anladım, Kabul Ediyorum" kutucuğunu işaretlemeyi unutmayın! 

Not=İlik Nakli için kan grubu uyumu gerekmemektedir. 

Kimler Kök Hücre Vericisi Olabilir
18 ile 55 yaş arası, en az 50 kg ağırlığındaki her sağlıklı kişi kök hücre vericisi olabilir. 

Bu koşulların sağlanması, kişinin belirli sağlık niteliklerini taşıdığı anlamına gelmektedir.

Böylece yapılan bağış da nitelikli olacak ve doğal olarak hastaya yapılan kök hücre naklinin başarıyla sonuçlanma şansı yükselecektir.  

Kimlerin Kök Hücre Vericisi Olması Uygun Değildir

Kan Vermeye Engel Durumlar

Sıkça Sorulan Sorular

Sevgilerimle
Şafak

Not: Resim webden alıntıdır.

10 Oca 2014

2014 KAYIPLARLA GELDİ :(

Merhaba,

Bir kaç gündür çocukların hastalığı nedeniyle yazamıyorum. Böyle bir yazı yazmak hiç istemezdim. Bu blogun benim için bir amacı da geleceğe anılarımı bırakmak. Keşke tüm anılarım, güzel şeyler olsa... Gözyaşından nefret ediyorum.

Dün gece yine kötü bir haber aldım. Çok sevdiğim bir iş arkadaşımı kaybetmenin derin acısı içindeyim.

Yaşam bazen bizi hiç düşünmediğimiz yerlere sürüklüyor. Bundan yaklaşık 7 sene önce beraber çalıştığım, boş anlarda çay kahve içtiğim, o dönemde üzüntü olduğum anlarda, "S.. et, üzülmene değmez" diyerek bana moral vermeyen çalışan, yeri geldiğinde birlikte aynı masada eğlendiğim, yediğim içtiğim arkadaşımı kaybettim.

Henüz 35 yaşındaydı. Tanısanız mutlaka severdiniz. Hayatı dolu dolu yaşamayı severdi. İyi bir eğitim almıştı, iyi bir aile çocuğuydu. Çok yakışıklıydı, kızlar ona hayranlıkla bakardı. Sonra araya yollar yıllar girdi.

İrtibatımız kesik kesik olsa da bir şekilde devam etti.  Ben büyük oğluma sahip olduğum yıl onun da bir oğlu oldu. Oğlu onun yaşam kaynağıydı. Öyle heyecanlıydı ki oğluyla ilgili tüm konularda. Benimkinin dişi çıktı, sizin de var mı? Bizim ki yürüyor sizin ki yürüdü mü? Hep böyle şeyler sorardı. Oğlundan bahsederken sesi ışıl ışıl olurdu.

Sonra, sonra hayat onu nerelere savurdu, ne yaptı bilmiyorum ama bizi dün terk etti. Haberi aldığımda, bir hata olduğunu duymayı çok diledim. Ölümlere ağlamayı yıllar önce bıraktım sanıyordum ama onun ölümü beni çok sarstı.

Sizden ricam onun için dua etmeniz. Rabbim onu cennetine kabul etsin. Allah rahmet eylesin. Geride kalanlara sabır versin


Şafak


1 Oca 2014

ÖLÜMLÜ DÜNYA NE KADAR BOŞSUN

Merhaba,

Bir kaç saat önce üzücü bir haber aldım. Eskiden çalıştığım bankadan, yöneticilerimden DİDEM MUMCU vefat etmiş. Beni en çok üzen şey, genç yaşta kaybedilen bir anne olması.

Evet, nasıl bir insan olduğunuz önemli oluyor, ne kadar uzun yaşanırsa yaşansın hayat, tüm ölümler için erken oluyor ama ölüm gençlere hiç yakışmıyor.

Henüz 44 yaşındaydı. Çok güzel bir kızı, çok başarılı bir eşi vardı. Bankacılık kariyerinde en üst seviyelere kadar tırmanmıştı, başarılıydı, herkesin sevgisini ve saygısını kazanmıştı ama olmadı. Çağımızın vebası, kanser bundan yaklaşık 3 sene önce yakalamıştı onu.

Muhtemelen işlerin yoğunluğundan, hep yetişilecek bir yerlerler, birileri olduğundan hastalığını geç fark etmişti.

İşten ayrıldıktan çok kısa bir süre sonra duymuştum hasta olduğunu. Ara verdi dediler, tedavisini tamamlayınca dönecek tekrar dediler. Nitekim öyle de oldu. Bir süre sonra döndü işinin başına. Duyunca iyileşti demiştim kendi kendime. Ama sonra biraz zaman geçince ayrıldı dediler. Demek bıraktı iş hayatını diye düşündüm. Kendisine özen göstermeye, hayatı yaşamaya karar verdi galiba dedim. Meğer tedavisi sürüyormuş. Ameliyat olmuş ve ameliyattan çıkınca komaya girmiş. Kurtulamamış..

Cenazesi 02.01.2014 tarihinde Öğlen namazını takiben Levent Camiden kaldırılacakmış ve Hasdal Mezarlığında toprağa verilecekmiş.  Allah tüm sevenlerine ve eşine, çocuğuna sabır versin.

Bugünün bankacılığı çok zor ve meşakatli bir iş. Hep hayatınızı ertelemenizi bekliyor sizden. Bazen müşteriler, çocuğunuzdan, eşinizden ailenizden daha önemli oluyor. Onlara cevap vermekten, yakınlarınızla telefon görüşmesi bile yapamıyorsunuz. Sen kapat ben seni sonra ararım diyorsunuz ama o sonra ancak eve gittiğinizde oluyor. Hedefler öyle ağır ve yıpratıcı ki, zaman zaman müşterilerinde bir ailesi olduğunu unutuyorsunuz.

Bu gece haberi aldığımdan beri hep düşünüyorum. Şan, şöhret, kariyer, para, kıyafetler, makyaj malzemeleri, ayakkabılar, tatiller hepsi ama hepsi boş şeyler. Sağlık lazım insana. Ve sonsuzluğa giderken arkadan seni güzel anacak insanlarla yaşamak, yaşlanmak lazım.

İnsanın inanası gelmiyor. Yıllar önce yazdığım bir şiirden bir satır geliyor aklıma.

Ölümü düşünmek yetiyor aynı anda aynı yerde olmamıza... 


Didem Mumcu, güzel kadın seni hep sevgiyle anacağız. Mekanın cennet olsun.

Şafak

21 Kas 2013

ŞU REJİM DENİLEN ŞEY NASIL OLUYOR??

Merhaba,

Pazartesi ani bir kararla rejime başladım. Ne yazık ki bu iş bana göre değil sanırım.
Ondört yaş ile otuz dört yaş arasında 45 ile 47 arasında gidip gelen bana şimdi ki kilom hiç yakışmıyor. "Bebeğin daha küçük verirsin" deseler de ben böyle giderse başarabileceğime inanmıyorum

Rejimdeki bir insan normalde yapmadığı şeyi yapıp, kendine 1 tabak patates kızartması hazırlayarak, üstüne birde sos döküp yer mi?



İçinizde bu göbekten nasıl kurtulacağımı bilen varsa yazsın lütfen :)

Sevgiler
Şafak

19 Kas 2013

YILBAŞI ÖNCE ÇORAPLARA GELDİ

Merhaba,

Yılbaşının yaklaşmasıyla birlikte, firmaların reklamları da artmaya başladı. Öyle ki pazarlar bile yılbaşı temalı ürünler getirmeye başladı. Tezgahlarda yerini alan ilk ürün çoraplar. Birbirinden güzel, üzeri kar desenli, geyik desenli çoraplar al beni diye adeta bağırıyor. Ben de dün kendimi engelleyemedim ve neredeyse 10 çift çorap aldım :) Hemde başka başka tezgahlardan. Eve gelince aklım başıma geldi. Bu kadar yeni yıl temalı çorabı ne zaman kullanacağım diye?


Haksız mıyım ama? Hepsi birbirinden güzel değil mi?




İki tanede birbirinin aynısı çocuk çorabı :)


En iyisi onları yılbaşında sevdiklerime hediye etmek :) Yarım elma gönül alma :)

Sevgiyle kalın
Şafak


10 Kas 2013

HER YAŞAM BİR MASALDIR

Her yaşam bir masaldır dostum :) Ancak herkes kendisininkini en ilginci sanır. Oysa çevremizde daha nice masallar yaşanıyor acısı ve tatlısıyla.





        Biliyordum . .
Bir kıştı yaklaşan artık.
Biten,
Bekleyişlerle dolu
Bir sonbahardı.
Ve
Biliyordum, biliyorduk . .
İnsanlardan titizlikle gizlediğim,
O küflü, günahkar yaşamımda
Sevda dolu düşlerim vardı . . .

_._

Bu güzel duygular için DOSTUM SAKKARA'ya sevgiler.


Şafak

8 Kas 2013

MUTFAKTA BELGESEL İZLER GİBİYDİM

Merhaba,

Geçen hafta sonu annemlerdeydik. Onların mutfak penceresinden yan binanın çatısında çığlık çığlığa bağıran martıları gördüğümde "ne oluyor böyle" diye baktım. Keşke bakmaz olaydım. 

Ne şekilde öldüğünü bilmediğim bir kuşu, sırayla tüm kuşlar yedi. Öyle ilginçti ki. Sırası gelen yiyiyor, bağırarak uçuyor ve bekleyen bir başka kuş devam ediyor. Arada sırası gelmeden yaklaşan bir kuş olursa diğerleri onu kovalıyor. 


En acımasızları martılar gibi geldi. Uzun bir süre martılara simit atmayacağım sanırım..



Sanki belgesel izler gibiydim. 

Ve hayatı düşündüm, bugün varsın yarın yoksun. Gözlerini kapatınca kırk yıllık ölülerden farkın olmuyor. 

Ve hayat çok acımasız. Yeter ki düşmeye gör, ırkdaşların bile gözünün yaşına bakmıyor.

Şafak





29 Eki 2013

ENGELSİZ HAYAT ENGELSİZ ÇEVREDE BAŞLAR

Merhaba,

Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü; engellilerin toplumsal yaşama tam ve eşit olarak katılabilmeleri ve yapılı çevrenin engelsiz hale getirilmesi amacıyla, sorumluluğu bulunanlara yapacakları düzenlemelerde yol göstermek üzere “Erişilebilirlik Bilgilendirme Filmi” hazırlayarak, kamuoyuna sundu.
İşte hazırlanan video. 

Dış mekanlar tanıtım filmi için Tıklayınız 

İç mekanlar tanıtım filmi için Tıklayınız


Lütfen paylaşın ve daha çok bireye ulaşmasını sağlayınız.


Bir de unutmadan; araç sahipleri arkadaşlar lütfen araçlarınızı yollardaki engelli iniş-çıkış yerlerinin önüne park etmeyiniz. Bu alanlar çok önemli. 







Herkese sevgiler

Şafak

29 EKİM CUMHURİYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN

Merhaba,

Bu güzel İstanbul sabahından herkese kocaman sevgiler. Bu gün çok önemli bir gün bildiğiniz üzere. 29 Ekim Cumhuriyet bayramı. Televizyonda dün akşam İzmir'de düzenlenen fener alayı gösterilerini izlerken gözyaşlarımı tutamadım.

Bu ülke hepimizin. Huzurumuzu bozmaya çalışanlara fırsat vermemeliyiz. Kimsenin ekmeğini yediğimiz topraklara zarar vermesine izin vermemeliyiz. Bugün sanki birilerine iyilik yapıyormuş gibi gözüken dış mihrakların amacının bizi bir aradayken parçalayamıyacaklarını bilmeleri ve bu nedenle bölerek yok etmeye çalıştıkları gerçeğinin farkına varmak.

Ne mutlu Türk'üm diyene!

Şafak


28 Eki 2013

YAŞASINNN İLK 50 İÇİNDEYİM

Biraz önce Bumerang 2013 adayları arasındaki ilk elliyi açıkladılar. Çok sevinçliyim ilk elli içinde olduğum için :)
Yarışma halen devam ediyor ve sonuçlar her an değişiyor. Oylama 11 Kasım'a kadar devam edecek. Eğer sizde hala oy vermediyseniz oyunuzu bana verir misiniz?

Ödül töreninde orada olmak son günlerde en büyük hayalim. Katılım ücretsiz ve telefon numaralarınız Hürriyet güvencesinde.

Oy vermek için lütfen tıklayın ;)

Bumerang Ödülleri Oy Ver!

Hepinizi seviyorum
Şafak


22 Eki 2013

İŞTE BENİM DÜNYAM

Merhaba,

Bir Blog tanıtım sitesine bloğumu anlatırken aşağıda ki yazı çıktı sizinle de paylaşmak istedim. İşte ben



Ben kim miyim? Eskiden bankacı, şimdi ev hanımı. Hüsnü ve Fikriye'nin kızı, Kemal ve Miray'ın ablası, Ege ve Efe Deniz'in annesi Alp Tolga'nın eşiyim ben. Kızdığında gemileri yakan biriyim. Çok sevsem de, çok üzülürsem arkama bile bakmadan giden biriyim. Sevdim mi ölümüne seven, ama hayatın "kimse için ağlama önemli olan sensin bunu unutma" sözünü kafama vura vura öğrettiği biriyim :)

Blogger diyorum artık kendime :) On yıllık muhasebecilik arkasından da bir on yıllık da bankacılık hayatımdan sonra baktım ki yokluğum oğlum Ege'de derin yaralar açmaya başlamış, kariyerden vazgeçip anne olarak buldum kendimi. İşten ayrıldıktan bir yıl sonra Efe Deniz'de katıldı aramıza. Bazı insanlar bir de kızın olsaydı keşke dese de ben iki erkek çocuk annesi olmaktan dolayı mutluyum.


Oğullarım benim dünyam


Eşim bana her daim destek. Çevremizdeki insanlara göre örnek baba örnek koca.  Tabi bana göre de :) O olmasaydı ne yapardım bilemiyorum.


Kendimi bildim bileli günlük tutarım. Neden ve nasıl başladı bilemiyorum. Ama yazmanın acıları azalttığına sevinçleri çoğalttığına inanıyorum ben. Bir de kitap yazmak istiyorum ama belki ileride.

İnternetin Türkiye'de ilk yayılmaya başladığı yıllarda kendime bir de web sitesi hazırlamıştım. Tek bir program bilmezken html kodlarını oradan buradan bulup başarmıştım da.  Ama bir süre Rusya'da yaşamak zorunda kalınca bıraktım sitemi. İşten ayrıldığım yılda yine bir web sitesi açtım ama bana ait bir şey olsun isteğim beni blog yazmaya itti. İyi ki öyle olmuş. Bu işi seviyorum.

Blogumda ben varım. Benim hayatımdan, çocuklarımdan, eşimden, arkadaşlarımdan kesitler var. Yaptığım harika yemeklerin  (bu konuda mütavazi olmayacağım) görsellerle süslenmiş tarifleri var. Toplumsal olaylar, toplumsal sorunların yansımaları var. Kısaca hayat var. Bu nedenle de ismi Şafağın Dünyası.

Sizi de dünyama beklerim. İzleyicim olmayı unutmayın. Her izleyici bana mutluluk veriyor.

Sevgiyle kalın
Şafak

20 Eki 2013

OTUZİKİ YILLIK DOSTLUK

Merhaba,

Dün ilkokuldan beri arkadaş olduğum, yıllar geçtikçe arkadaşlıktan kardeşliğe terfi eden bir ilişki içinde olduğum Ayşem'in doğum gününü kutladık.

İşte yıllar önce hatıra defterime yazdığı sayfa :) 


Sürpriz doğum günü partisinde neye uğradığını şaşırdı :)




Çok keyifliydi. Çok eğlenceliydi. Ona bir pasta hazırladım. İçine de sevgimi koydum :)


Herkes bir şeyler yapıp getirmişti. Tabi en çok yorulan kız kardeşi oldu o ayrı :) Masa bir harikaydı. Bu şekilde yemeye devam edersem yakında 100 kilo olurum :(


Ama çok keyifliydi, çok eğlenceliydi. İyi ki doğmuşsun Ayşem ;)




Keşke önceden biraz çıtlatsaydınız makyaj yapardım bari diye diye ortalarda dolandı. Sonunda muradına erdi.


Seni Seviyorum Ayşem

Onlar için gece devam etti ama ben eve döndüm. Ayrıca çocuklarla ilgilenerek bana bu gecede rahat rahat eğlenmemi sağlayan sevgili eşime de teşekkür ediyorum. Evlilik böyle bir şey. İyi ki varsın Kocacım...

Sizlerde sevgiyle kalın
Şafak


16 Eki 2013

MUTLU BAYRAMLAR

Herkese merhaba,

Büyükleri ziyaret etmek, kurban kesmek derken bir türlü bayramınızı kutlayamadım. Ben ve ailem herkesin bayramını kutluyor ve ağız tadı ile ulaşacağınız nice güzel bayramlar diliyoruz.



Sevgilerimle
Şafak

7 Eki 2013

YAŞAMA YAKIN

Yatıp uyumak istiyorum mesela. Hiç kalkmadan saatlerce. Güneş içeri girmesin. Perdeleri sımsıkı kapatmalıyım.

Zamanı değil oysa ki!

Nerden aklıma geldi ki o gece?

Araba bir sağa bir sola gidiyor. Damarlarımda biraz alkol. Arabayı kullanan kör kütük sarhoş. Bana mı kaldı arkadaşıma eşlik etmek, ben yanında olunca eve varması kesin mi ki? Ben gerçekten safım.

İçimde bir şarkı. Hiç susmuyor Allah kahretsin.



Ve hızla kayıyoruz, birileri bağırıyor. Tek aptal ben değilmişim demek ki! Başkaları da var arabada.

Gözlerim kapanıyor.

Aklıma önce annem geliyor. Niye bu işlerde hep önce anne hatırlanır ki? Belki de sürekli bizi uyardığı için. Belki de annemize hep sonradan hak verdiğimiz için.

Sonra kız kardeşim gözlerimin önünde....

Ve şarkı hala susmuyor.

Araba hızla sürükleniyor...

Ölüme hiç bu kadar yakın değilim. Dua etmeliyim..

Ama...

Aklımda bir tek "İsimsiz". Sahi neden isimsiz adını vermiştim ona. Hiç olmadığı için mi? Yoksa kimse bilmesin diye mi?

Şarkı hala sürüyor içimde..

Gözlerim tamamen kapanıyor.

Gözlerimi açıyorum, bir hastanenin röntgen odasındayım. Şoktayım..

Ve diyorlar ki "sürekli o şarkıyı sayıklıyordun"

Ve sonra günler geçiyor. İsimsiz beni ziyarete geliyor. O gün Onu ilk gördüğüm anı hatırlıyorum. Sanki dün gibi.

Hastanede herkesle kavga ediyorum. Hemşireler, doktorlar, fizik tedavici illallah diyor.

İçimde ki sakin kız ölmüş galiba. Zaten  o günden sonra, bir daha hiç görmedim kendisini.

Ölüme hiç bu kadar yakın olmamışım. O an anlıyorum.

Yaşama da hiç bu kadar yakın değilim o an.

Değişiyor her şey, gözlerimi kapattığım anki karanlık aydınlığa bırakıyor kendini. 

Ya ölseydim....

Bu bir işaret diyorum ve gerçekten yaşamaya karar veriyorum

Ta ki bir sonraki ölüme kadar.....

Şafak
20.10.2003

21 Eyl 2013

KANSERLİ ÇOCUKLARA UMUT VAKFI HERKESİ "NEHİR'İN ADIMLARI KOŞUSUNA" DAVET EDİYOR



Kanserli Çocuklara Umut Vakfı, herkesi 29 Eylül Pazar günü “Nehir’in Adımları” koşusuna davet ediyor.  Koşuyu "Nehir'in çocukça yaşam gönüllüleri" düzenliyor. Bu sene ikincisi düzenlenen koşuya katılım ücretli olup, tüm gelir Kanserli Çocuklara Umut Vakfı’na bağışlanıyor.




Katılım Ücreti:
Yetişkin: 30 TL
Çocuk: 15 TL
Aile: 50 TL
Detaylı bilgi için: halil.yapici@kacuv.org

Koşu Bilgileri:
Tarih 29 Eylül 2013, Pazar
Yer:  İstanbul Teknik Üniversitesi Ayazağa Kampüsü Merkezi Derslik Binası
Saat: 10:00 – Kayıt ve Toplanma
Başlangıç: 10:30 –

 


Bizimde çorbada tuzumuz olsun diyorsanız, hadi koşuya....

Sevgiler
Şafak

19 Eyl 2013

YALNIZ BİR OPERA

Bu gece bir şiir paylaşmak geldi içimden. Aynı anda iki kişinin aynı şiiri dinleyince bir birini düşünmesini hatırlatan bir şiir...

Yıllar öncesinden en sevdiğim şiir...

Beni anlatıyor...

Geçmişi anlatıyor...




Hiç geç kalmayın olur mu?

Bazen çok geç kalınır. Bir başkasına bırakıldığını sandığın bir not, yıllar sonra sana yazılmış anlarsın.

Dank!!

Zaman geri dönmüyor...

Ne diyor şair;

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı,
değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve
aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00
diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda.
 
Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığını
Aramızda bir düşman gibi duran
Zaman'ı

Daha o gün anlamalıydım
Benim sana erken
Senin bana geç kaldığını     


Bana Zamandan söz ediyorlar
Gelip size Zamandan söz ederler
Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadığını bildiğiniz gibi. Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,
öyle düşünürler.


Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde
bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar
o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi
hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

Murathan Mungan

Sevgilerimle,
Şafak


BAHÇEDEKİ HAYVANLARI ÇOK SEVİYORUZ.



Bahçedeki hayvanları çok seviyoruz. Kibarca yanlarına yaklaşıp, "Sadece seveceğim bir şey yapmayacağım korkma" diyoruz ama galiba Türkçe bilmiyorlar.

Kaçıyorlar :)



"Anne gidiyorlar" diyor benim ki :)





Sevgiler,
Şafak

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...