Ege İle Hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Ege İle Hayat etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Şub 2016

Tamam Kabul Orta Yaşlıyım Artık

Merhabaaa,

Niye böyle bir başlık atmış ki demeyin. Bazı şeyler gerçek. Biz insanlar her ne kadar hissettiğim yaştayım desek de, gerçek olan bir vücut yaşı olayı var ortada. Bende geçtiğimiz cumartesi 42 'yi bitirip 43 den gün almaya başladım.

Bu sene doğum günüm bol sürprizli, beklemediğim insanlardan tebrikli geçti. Her ne kadar zaman zaman çekilmez biri olsam da güzel insanlar biriktirmişim hayatımda.

Hayatımın her devresinde, hayatıma giren iyi yada kötü olaylar yaşatan herkese teşekkür etmek istiyorum demek isterdim ama gönül el vermiyor :)

Güzellikler yaşatan herkese onlar için teşekkür ediyorum gerçekten iyi ki bir şekilde yollarımız kesişmiş.

Beni üzen herkese de diyorum ki; ben hesap tutmam, beddua etmem.  Allah'a bırakırım, o benden daha adil çünkü. Zaman içinde de görüyorum. Bazen bir dost sohbetinde, bazen bir sosyal medya paylaşımında.

Ay ne sıkıcı yazı oldu. Şu ana kadar okumaya dayandıysanız doğum günümde yaşadığım güzelliklerden bahsedeyim.


Öncelikle benim canım kocam beni bu sene çok şaşırttı. Doğum gününüm olduğu gün Fatma'nın etkinliğindeydim. Baktım bir iyi ki doğdun şarkısı çalıyor. Mekanda başka birileri de vardı, vaay dedim birinin daha doğum günüymüş. Amanınn pasta bana doğru geldi. Eşimin sürpriz yapacağını hiç düşünmemiştim. Tolga beyden denilince çok şaşırdım.


Ardından bir saat geçti hoop bir çiçekçi. O da eşimden ben tabi şok. Herkese de karanfil verdiler, yok artık dedim bunu da o yapmamıştır herhalde. Ama ondanmış :)


Çok duygulandım gerçekten. Akşam eve geldim. Hani yemek yeriz falan yapmışlardır bir şeyler. Tek yemek makarna :))) Dışarı çıkarız diye düşünmüş ama çok yorgun olduğum için olmadı.


Ama ne yapmışlar, canım Ege'mle pasta yapılmış benim için. Kekinden süslemesine hepsi onların eseri. Bir de üçünden hediyeler. E artık o gece ne kadar mutlu yattım siz tarif edin.

İyi ki varlar, iyi ki hayatımdalar. Her ne kadar zaman zaman bunalıyor, kendimi hiç bir şeye tam olarak yetişemiyor hissediyorsam da onlar olmasa hayat benim için çok boş olurdu.

Bu doğumgünümde ilk defa bu kadar tebrik aldım ayrıca. Bu da beni çok mutlu etti. Birilerinin sana zaman ayırması, seni değerli görmesi çok güzel. Yani resmen facebook iyi ki var :))

Hayat bize ne getirirse getirsin, ister sevinç ister üzüntü. Yaşamaya her daim değer.

Seneye bakalım neler olacak hayatımda. Tek istediğim, hak ettiğimi yaşamak....

Sevgiler
Şafak

13 Oca 2015

BİZİM EVDE KÜÇÜK BİR KARATECİ VAR

Merhaba,

Ege'yi karateye yazdırdık bir kaç hafta önce. Araya başka hastalık girince anca geçen hafta gidebilmeye başladı.

Aslında spor salonuna giderken amacımız yüzme dersi aldırmaktı. Ege yüzmeyi biliyor ve çok seviyor, biraz da stil öğrenmesini istedi eşim. Ayrıca yüzmenin vücut yapısı ve boy için çok faydalı olduğunu da herkes bilir.

Spor salonuna gittiğimizde, havuzda sorun olduğunu ve tadilata başlanacağını öğrendik. Bu arada gözüm karate yapan çocuklara takıldı. Daha önce de bu spor hakkında çok güzel şeyler duymuştum hatta bir gün yazdırmak istemiştim ama eşim yüzmenin daha iyi olacağını söylemişti.

Ege önce çok istekli olmadı. Aslında istiyordu ama sanırım çekiniyordu aynı zamanda. Sonunda onu bir deneme dersi yapmaya ikna etti oradakiler. Derse girerken heyecandan yerinde duramıyordu. Ders sırasında, genel olarak hareketler yapılırken o sadece izlemekle yetindi.


Deneme dersi sonrası devam etme kararı aldı ancak araya ufak bir rahatsızlık girince derslere gidemedik. İyileştiğinde yine gitmek istemedi ama biz "Bir kaç ders katıl sonra karar verirsin" deyince gidip gelmelerimiz başladı ve Ege artık severek devam ediyor.


Karete Japon silahsız bir dövüş sporu, hakkında çok güzel şeyler söyleniyor. Karate yapan kişilerin kendini bedensel ve zihinsel olarak eğitmesi üzerine kurulu. 2. Dünya savaşına kadar Japonya'da bile yaygın değilmiş okuduğuma göre. Giysilerine karate-gi, öğrencilerine karate-ka deniyor. Beyaz kuşakla başlanan sporda toplamda 7 kuşak var. En üst kuşak ise Siyah Kuşak. Ustalık seviyesidir. 1. Dan ile başlayıp 10. Dan da son buluyormuş. Siyah kuşaktan önceki her kuşak öğrencilik seviyesindeymiş.

Karate bilen ve bu sporu hayat felsefesi haline getiren kişilerin, öfkelerini kontrol edebildikleri, çevrelerine saygılı oldukları ve egoları ile savaşabildikleri söyleniyor.

Peki Çocuklarda karate yapmanın faydaları neler?

Canlılık, kas gücü ve kendini kontrol etme yeteneğinin zaman içinde gelişerek mükemmelleşmesini sağlar. Beden koordinasyonu sağlanır. Büyüdüğünde kendinle barışık, sağlıklı ve hayata pozitif bakan bir yapı sahibi olur. 

Karate sporu eğilerek selam verme ile başlıyor ve bitiyor. Bu durumun da çocuklar üzerinde olumlu etkileri olduğunu düşünüyorum. Bir yarış değil, spor havasında oluyor. Yenilsen de karşındakine kin ve öfke yerine saygı duyuyorsun. Ayrıca gördüğüm kadarı ile çocukların hepsi ustalarına çok saygı duyuyor ve onu dinliyorlar. Gelişme çağında çocukların ebeveynleri dışında bir başkasına sevgi ve saygı duyması çevremde gördüğüm kadarı ile bazı sorunların daha kolay atlatılmasını sağlıyor. 

Bizim yemek sorunumuz var biliyorsunuz artık. Ancak bu sporun o sorunumuza da iyi geleceğini düşünüyorum. Mesela geçen hafta Ustaları brokoli yemelerini söylemiş. Ben en son Ege bebekken pişirmiştim. Yolda gelirken babasına brokoli yedim mi ben hiç, söylesem annem yapar mı biliyor mu yapmayı" diyormuş. Henüz yapamadım ama bu hafta mutlaka yapacağım.

Çocuğu spora yönlendirmek çok önemli. Yapabilecekleri ve yapmak istediklerine göndermelisiniz tabi ki. Valla genç olsam ben bile yazılmak isteyeceğim :)

Sizin bu konuda düşünceleriniz neler? Çocuklarınızı gönderdiğiniz kurslar var mı? Bedensel sporlar mı yoksa beyinsel faliyetler mi tercih ederisiniz? Neden?

Sevgilerimle

Şafak


19 Ara 2014

BEN MÜKEMMEL ANNE DEĞİLİM

Bu sanırım bir itiraf yada huzur bulma yazısı. Okunma kaygısı olmadan, bir tek Ege'm okusun diye yazılmış bir yazı.

Ege aslında farklı bir çocuk.  Çok küçük kreş ile tanıştığından olsa gerek her şeyi yaşından önce öğrendi.  Zamanla sıkıldı tüm bunlardan.  En başlarda onu mutlu edelim derken farkında olmadan çok fazla özgürlük sunduk ona. Veremediklerimizin yerini doldurmaya çalıştık hep.  Birazda kişilik özellikleri eklenince işin içine ortaya çok bilmiş, çok güçlü, çok ben merkezci bir çocuk çıktı.

En çok ihtiyacı olduğu dönemi anneden kopuk yaşadığı için ve sonrasında bu durumun psikolojik sorunlara yol açacağını düşünerek iş hayatından vazgeçtim ben. Bir süre birlikte geçirdik tüm günümüzü. Ne anaokulu ne başka bir yer.  Her an iç içe.  Her şey yoluna girdi. Anneye öfke sona erdi Ege'de. Bendeki bana ve beni bu yolda yalnız bırakan herkese karşı oluşan öfke de.

Baktım yapabiliyorum, anne olmayı becerebileceğim, hadi dedik bu durumda. Hem Ege'de bir kardeşi olsun istiyor kardeş şart dedik. Kardeşi olursa hayatımızın nasıl değişeceğini anlattık O'na. Sanki o yaştaki bir çocuk anlayabilirmiş gibi. Öyle sandık...



Hamilelik ilerledikçe farkına varmaya başladı Ege hayatımızın değişmeye başladığının. Zaman zaman agresifleşti zaman zaman da isteklerini yaptırmak için şirinleşme numaraları yaptı. Hatta bir gün hiç unutmuyorum, anne kardeşim doğunca yine seninle güreşecek miyiz, birlikte koşacakmıyız diye sordu. Tabi dedim ama uzun bir süre yapamadık bunları.

Kardeşi doğduktan sonra, biraz şaşırdı. Birde daha 23 günlükken hastaneye yatınca kardeşi, ben sabahtan akşama kadar kardeşinin yanında kalınca, evde olduğum anlarda da genelde ağlayınca sanırım bu da O'nu etkiledi. Babasının sadece onunla ilgilenmesi, kardeşi ile onun yanında çok ilgilenmemesi babasıyla zaten olan bağı daha da güçlendirdi.

Loğusa dönemleri pek iyi geçmez benim. Huzur ve dinginlik bulmak yerine öfke dolu olurum. Zaten çok düşünürüm her şeyi, bu dönemde daha da bir gelecek kaygısı taşırım. Bu da beni agresif yapar. Bu dönemde aramız açıldı biraz Ege ile. Daha doğrusu o kendini sevilmiyor zannetti. Ben ona bunun doğru olmadığını ispatlamaya çalıştıkça daha bir öfkelendi. Kardeş sahibi olmak olayını da hiç sevmedi.



Şimdi ben ona kızdığımda bunu iyiliği için yaptığımı biliyor ama yine de her şeyi kendi deneyimlemek istiyor. Kardeşi ile sürekli bir yarış içindeler. Evde onlarca oyuncak varken her seferinde kavga etmeyi başarıyorlar. Her dakika yanlarında olup, olaylara müdahale etmem gerekiyor. Etmesem birbirlerinin canını yakıyorlar ve ikisi de küçük ne yaptıklarını bilmiyorlar. Birlikte sakince ve ben yanlarında yokken oynama sayıları bir elin parmağını geçmez.

Buna karşın Efe Deniz abisini çok seviyor. Onun bire bir kopyası. O ne yaparsa aynısını yapıyor. Ondan öğrendiklerini uyguluyor. İkisinin arasında kalmak ve ikisini de incitmeden doğruya yönlendirmek çok yoruyor beni. Defalarca güzel güzel söyledikten sonra hala bildiklerini okumaya devam etmeleri bir süre sonra çileden çıkarıyor ve kendimi bağırırken buluyorum. Komşular muhtemelen delirdiğimi düşünüyorlar böyle anlarda.

Elimden geldiğince blog nedeniyle gittiğim yerlere onu da götürmeye çalışıyorum. Onun dışında gittiğim her yere zaten götürüyorum. Hani şöyle tek başıma alışverişe gideyim, saatlerce alışveriş yapayım sonra üstüne bir de kahve içeyim desem mümkün değil. O kadar uzun zaman oldu ki eşimle başbaşa bir yerlere gitmeyeli. Son 6 yılda sadece bir kere baş başa sinemaya gidebildik biliyormusunuz? Yemek ve eğlence ise sıfır.

Eşimden başka yardımcım yok çocukları bırakabilmek için. Hani şöyle çok bunaldığımda alıp başımı gitsem iki saat sonra eve gelsem ve kaldığım yerden devam etsem desem maalesef mümkün değil. Çocuklar anneanne, teyze ve babaanne dışında kimseyle kalmayı kabul etmiyorlar arkamdan durmadan ağlıyorlar. Bazen tüm bu koşuşturmadan kurtulmak için tekrar işe dönmeyi bile düşünüyorum.

Dedim ya, mükemmel anne değilim ben ama olmak istiyorum. Öyle çok yoruldum ki...


Şafak


16 Ara 2014

İBS ANNE BEBEK ÇOCUK FUARI 2014

Merhaba,

Cumartesi günü Bir gece öncesinde Efe Deniz'in çıkan dişi nedeniyle hiç uyumamış olmamıza karşın, Ege ile düştük yollara. Aslında gönlüm gitmeyi hiç istemedi ama Ege kaç gündür fuara gideceğimizin sevdası ile yanıyordu, çok ısrar edince eşimde "siz gidin ben hallederim" deyince daha fazla dayanamadım.



Biliyorsunuz biz Beyikdüzü'nde oturuyoruz. Fuar ise Harbiye'deki İstanbul Kongre Merkezindeydi. Çift katlı express Taksim otobüsü ile gitmenin daha iyi olacağını düşündüm, keşke düşünmez olaydım. Otobüsün üst jatı çok sıcak, alt katı ise çok soğuktu. Öyle çok trafik vardı ki, yürüsek aynı zamanda varırdık herhalde. Normalde 1,5 saat sürecek yol yaklaşık 2.5 saat sürdü ve biz fuar alanına vardığımızda saat 16:00 olmuştu bile.

Öncelikle şunu söyleyeyim bu seneki fuarı önceden yapılan fuarlara nazaran daha sönük buldum. Bilmiyorum belki de yorgun olduğum içindir. Tek kat üzerine kurulmuştu fuar. Daha önceki yıllarda misafirlere ufak tefek hediyeler veren bazı bebek firmaları çok ilginçtir bu sene sadece broşür dağıtıyordu.





Mesela yine büyük bir firma bebekler için emekleme yarışması düzenlemişti ama bana bu durum çok itici geldi.




Sevgili arkadaşlarım Yelda ve Sezen'in ortaklaşa kurdukları Dreamy Room bu yıl ilk defa fuardaydı.



Oldukça kaliteli ürünleri olan ve sattıkları ürünleri kendi çocuklarına kullanacak kadar ince eleyip sık dokuyarak satışa sunan bu becerikli kadınların ürünlerini mutlaka incelemenizi öneriyorum.

Hepsiburada standında hediye yağmuru vardı. Ege'de katıldı yarışmaya. İndirim çeki ve el kuklası kazandı. Çok sevindi bu işe.


Muzipo Kids güzel bir stand kurmuştu.  Çocuklar için hareket oyuncakları ve boyama masası vardı, Biz boyama hastası olduğumuz için hemen oturduk masaya.


Bir diğer ilgimi çeken stand Yaşam İzi standı oldu. Çocuğunuzun, hatta kendinizin el ve ayak izlerini ölümsüzleştirebilirsiniz. İnternet sitelerini incelediğimde özel bir silikonla kalıbını aldıklarını ve 3 boyutlu seramik tozundan teslim ettiklerini okudum.



Ege fuar standlarını tek tek incelerken :)


Mustela kar yağdırmıştı fuara :) Bir de resmimizi çekip bize hediye ettiler.


Bir kaç yerde poz vermeyi ihmal etmedik.



Ardından geçen gün, #2forallevent etkinliğinde hediyesini kazandığımız oyuncakariyorum.com standını ziyaret ettik. Çok tatlı sahibesi ile tanışıp ayak üstü biraz sohbet ettik. Resimde gördüğünüz oyuncaklar Bangledaş'dan getiriliyormuş ve her birinin iplik renkleri ayrı ayrı kontrolden geçiriliyormuş. Bu bebekleri oradaki kadınlar ellerinde örüyor ve topluca satışı yapılıyormuş. Keşke Türkiye'de de bu yapılabilse. 


Ege'nin en çok eğlendiği, laf aramızda benim de çok beğendiğim standlardan biri Kubika Toys standıydı. Ne kadar süre kaldık bilmiyorum ama hiç ayrılmak istemedi Ege.


Bu gördüğünüz boncukların boyutu yaşa göre değişiyor. Minicik olanlar bile. Genç kızlar alıyormuş onları genelde. Elinizdeki tablaya örnek resimde gördüğünüz şekilde sayarak renkleri aynı olacak şekilde yerleştiriyor çocuğunuz ve sonrasında kızgın ütü ile üzerine yağlı kağıt koyarak ütülüyorsunuz.



Tabladan çıkardığınızda bu şekilde yapışmış oluyor ve güç kullanarak parçalamadığınız sürece ayrılmıyor. Süper değil mi?



En son sevgili Hassas Anne Ece Kumkale'nin standına da uğrayarak gezimizi sonlandırdık. Şaşkın ben resim çekmeyi atladım çünkü bir süredir Ege'ye bıraktığım yerde bekle eğitimi vermeye çalışıyorum. Onu gözümle görebileceğim bir mesafeye bırakıp orada beni beklemesini söylüyorum. Fuarda yine denedim. Gayette başarılı oldu. Sadece bir an beni görebilmek için bıraktığım noktadan ayrıldı ve  ( o görebildiğimi anlamasa da) bir kaç adım atarak beni arandı. Göründüğümü fark edince hemen bıraktığım noktaya geri döndü. Bu da bizim için yeni bir döneme adım oldu diye düşünüyorum. 

Dönüşte eve taksiyle döndük ama kaç günlük uykusuzluk ve günün yorgunluğu beni hasta etti. Bütün geceyi yatarak geçirmek zorunda kaldım. 

Seneye yine gitmek nasip olur inşallah. O zaman Efe Deniz'de bizimle gelsin çok istiyorum. 

Sevgiyle kalın

Şafak









25 Kas 2014

SNOWPARK DA EĞLENCEYE DAVETLİSİNİZ. -bir izleyicime giriş hediyesi yazımı okuyan herkese %50 indirim -hediye sahibini buldu



Herkese merhaba,

Cumartesi günü sevgili Hassas Anne Ece'nin daveti üzerine Torium Alışveriş Merkezinde bulunan Snowpark'da #annelersnowparkda etkinliğindeydik. Eşim iş seyahatine gittiğinden az kalsın katılamayacaktık ama kız kardeşim imdadımıza yetişti. Hem eniştesinin yokluğunda yalnız kalmamız sorununu da böylelikle çözdük. Süslendik, resim çektirdik ve oğluşumla yola koyulduk :)



Daha önce Ege ve babası ben Efe Deniz'e hamileyken Snowpark'a gitmişlerdi. Ege'nin hep birlikte de gidelim istediğini ise bir türlü gerçekleştirememiştik. O nedenle bu bize çok iyi geldi. Baksanıza ne kadar küçük :)




Snowpark'da gerçekten eğlenceli dakikalar yaşadık. Birlikte kaydık, kartopu oynadık. O gün elektrikler kesik olduğundan şarjım bitmek üzereydi bu nedenle çok fotoğraf çekemedik ama olsun. Anılarımızda güzel kaldı.






Snowpark basın bültenini sizinle paylaşmak istiyorum. Nasıl bir yer olduğunu merak edenler için bilgi niteliğinde.


GERÇEK KARDA BENZERSİZ EĞLENCE

Dört mevsim kış sporlarının yapılmasına ve kar oyunlarının oynanmasına olanak 
sağlayan Türkiye’nin ilk snowparkı “Torium Snowpark” çocuklara ve ailelerine  gerçek kar üzerinde alternatif bir eğlence fırsatı sunuyor.

Torium Alışveriş Merkezi içerisindeki Türkiye’nin ilk ve tek kapalı kar eğlence merkezi “Torium Snowpark”ın, kar kalitesi ve atmosferi ile Uludağ ve Kartalkaya gibi önemli kayak merkezlerini aratmıyor. Aileler ve çocuklar , büyük küçük herkes eğlence alanında kar yarışmalarından kızakla kaymaya, kartopundan kardan adam yapmaya kadar birçok eğlenceli kış oyununu oynayabilecek ve kış atmosferinin tadını doyasıya çıkarabilecektir.

Ayrıca uzman eğitmenler tarafından hazırlanan programlarla Snowpark, 100 metre uzunluğundaki 6 sıçrama rampalı snowboard ve kayak eğitim parkurlarıyla kış sporuna ilgi duyanlar için haftanın 7 günü hizmet veriyor. Ziyaretçiler, eğlence alanında bulunan 9 adet Snowtubing parkurunda gönüllerince kayabiliyorlar. 130 kişi kayak ve snowboard pistlerinden, 70 kişi ise aynı anda Snowpark’tan yararlanabiliyor. Misafirler kıyafet dahil her türlü kayak 
malzemesini yanlarında taşımaya gerek duymadan tesisten temin edebiliyor.

Bilgi için;

0212 699 69 70

snowpark@torium.com.tr

http://www.snowpark.com.tr









ÜCRET  BİLGİLERİ – SNOWPARK
KİŞİ BAŞI GİRİŞ

Hafta içi: 20 TL
Hafta sonu ve resmi tatiller: 27 TL
 
ANNE+BABA+1 ÇOCUK
Hafta içi: 50 TL
Hafta sonu: 70 TL
ANNE+BABA+2 ÇOCUK
Hafta içi: 60 TL
Hafta sonu: 80 TL

·        *Giriş ücretine kar botu, mont ve eldiven kullanımı dahildir.
·        *Her ziyaretçi 20 dakika Snowtubing kullanım hakkına sahiptir. 
·        *Ekstra kullanımlar ücrete tabidir.


Şimdi gelelim sizi de ilgilendiren güzel habere. Katılan bloggerların takipçileri içinde güzel bir jest yaptılar. Bu blog yazısını okuyan ve takipçimiz olan bir izleyicimize de aynı şekilde snowpark giriş bileti hediye etmemize olanak tanıdılar. Yapmanız gereken yazımı herhangi bir sosyal medya platformunda paylaşmak ve BU BLOG yazısının altına linkinizi bırakmak. Hafta içi kullanabileceğiniz davetiye ile 3 kişi gidip eğlenebilirsiniz.


Kazanamazsanız ise üzülmeyin. Ekte ki görselin çıktısını alarak gişeye teslim eden herkes %50 indirimli olarak ziyaret edebilir. Son kullanma tarihi 31 Aralık 2014



Snowparkın ardından Kelebekler Sergisini gezmeye koyulduk. Bir Kelebeğin nasıl oluştuğunu anlatan, harika bir interaktif sergi. Çocuklar bu sergide hem eğlendi hem öğrendi. Yine aynı şekilde blogumun ismini söyleyerek oraya da %50 indirimli girebilirsiniz.












·        ÜCRET  BİLGİLERİ – KELEBEKLER SERGİSİ
·        1 ÇOCUK 20 TL. 1 EBEVEYN 10 TL.
·        2 ÇOCUK TOPLAM 40 TL. – EBEVEYN ÜCRETSİZ

ADRES BİLGİLERİ 
TORIUM AVM

Saadetdere Mahallesi E-5 Üzeri
Haramidere - İstanbul

T: (0212) 699 90 50
Açıklama: skypec2c://r/204(0212) 699 90 50

Bu güzel günün sonunda mutlu mesut evimize döndük. Tabi yol boyunca "yine gitcez di mi anne" diyen Ege'nin hiç susmadan tekrarlaması eşliğinde :)

Bu fırsatı mutlaka kullanın. Hepinize sevgiler.

Şafak




20 Eki 2014

SÜMELA MANASTIRI - CENNETTEN BİR KÖŞE

Merhaba,

Bayram öncesi Karadeniz'e yaptığımız yolculuktan bahsetmiştim sizlere. Orada gezip gördüklerimizden en çok beğendiklerimi sizinle paylaşmak istiyorum. 

Bunlardan birincisi Sümela Manastırı. Öyle uzun uzun uzadıya geçmişinden ve bu gününden bahsetmeyeceğim. İsteyenler bu bilgiye nette kolaylıkla ulaşabilir Bunlardan en güzeli ise Vikipedi Özgür Ansiklopedi de. Okumak isterseniz Tık Tık

Biz Görele'den yola çıktık. Manastır, Trabzon Maçka'nın Altındere köyü sınırları içinde. Yolculuğumuz yaklaşık yaklaşık 2 saat sürdü. Yol boyunca bize eşlik eden manzaranın güzellikleri anlatmakla bitmez.



Eskiden çıkabilmek için uzun bir yol tırmanmanız gerekliydi. Şimdi araç yolunu 300 mt. kalacak şekilde uzatmışlar. Eğer eşim beni dinleseydi tırmanıyor olacaktık :) O gün hava çok bulutlu ve yağmurluydu. Uzaktan dağların eteğine yapılmış bu bina daha görür görmez siz de hayranlık oluşturmaya başlıyor.



Yürüme yolu boyunca bu kocaman ağaçlarla karşılaşıyorsunuz. Kökleri o kadar uzun ve heybetli ki insanda dokunma hissi uyarıyor. Bu gördüğünüz kökler tek bir ağaca ait.


Kolay tırmanabilmeniz için merdivenler yapmışlar. Biraz yürüse yorulduğundan bahseden Ege bile oranın verdiği duygu ile hızlıca tırmandı.


Bebek arabaları için uygun değil, bu nedenle eşim oldukça fazla yoruldu. Efe Deniz'i kucağında taşımak zorunda kaldı.


Oradan aşağıya baktığınızda kocaman ağaçlar küçücük görünüyor. Aslında biraz ürkütücü bile diyebilirim.



Eğer yanınızda Müze Kartınız varsa ücret ödemeden girebiliyorsunuz. Bizim gibi İstanbul'da bırakıp geziye çıkarsanız giriş ücreti 15 TL. Çocuklar için ücret ödemiyorsunuz.



Hemen kapının girişine Sümela Manastırının tarihini anlatan pano asmışlar.


Bir çok odadan oluşan, bir şehir kurmuş gibiler. Fırından, okuma odalarına, Lokantadan, öğrenci sınıflarına kadar her şey mevcut. Çilehane adında bir oda bile var. İşte odalardan bazıları;









Bu bir fırın içi. Çok karanlıktı, flaş ile çektim.




Kutsal su, dışarda bir çeşme de var. Ancak bu resimdeki asıl yeriymiş. Yukarıdan damlamaya devam ediyor. Suyun tadı oldukça güzel. Şekerli.


Kütüphanenin olduğu bölümün içi ve dışı o dönemi anlatan resimlerle kaplı. Yıpranmış ancak, günümüze kadar gelmiş. İçeri de flaş ile resim çekmek yasak. Kameralarla kontrol ediliyor. Belki de şifresi oradadır kim bilir :)













Çıkma vaktimiz geldiğinde yine merdivenlerden çıkışa ulaştık.



Yukarıda size bahsettiğim dışarıdaki çeşme bu. Elimizdeki küçük şişeye su koymayı ihmal etmedik tabi. Gittiğim yerlerde bulursam doğal çeşmelerden su içmeyi ihmal etmiyorum. Şifa niyetine :)


Dönüş yolunda Ege ve ben önden gittik, bu yapı ile karşılatık. Sanırım gözetleme kulesi olarak kullanıyordu o dönemlerde.


Manastırı öyle güzel bir yere yapmışlar ki. Yapımı mutlaka oldukça zor olmuştur. Dağları o şekilde oymak, Taş taşıyıp yeni bir şehir kurmak. Hem de o devirde. Yalnız çok güvenli, bulunduğu konum nedeniyle gelebilecek her türlü kötülüğü önceden fark etme şansınız var.

Eğer yolunuz düşerse mutlaka ziyaret edin. 

Sevgiler

Şafak



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...