12 Eyl 2014

EGE'NİN OKULDAKİ İLK GÜNÜNDEKİ HAYAL KIRIKLIĞIM VE SONRASI -2

Merhaba,

Okul ile ilgili yazıma devam ediyorum. Çocuklar bu hafta okulda birer saat kaldılar. Çok fazla alışamayan, ağlayan çocuk yok. Neredeyse bir tek Ege var. 15 aylıktan beri annesi ile sadece bir yıl kalabilmiş bir çocuk için şaşılacak şey. Beni bir dakika görmese paniğe kapılıyor ve başlıyor ağlamaya. Yalnız ikimiz olsak, belki daha kolay halledebileceğim ama Efe Deniz de bizimle geliyor mecburen. Ne yazık ki O da orada durmak istemiyor ve sürekli gidelim diye ağlıyor. Zaman zaman, ana okulunun içine giriyoruz, oradaki oyun bölümünde oyuncaklarla oynuyor. Bir tek o zaman sessizleşiyor. Bu sefer de Ege seni dışarıda göremiyorum diye mızırdanıyor. Ne yazık ki ikisine de nasıl yetişeceğimi bilemiyorum. Anne olmak gerçekten zor zanaat.

Bir ara başka bir velinin çocuğu ile bir araya geldik. İkisinin eline de birer erik verdim. Böylece beş dakika huzur buldum diyebilirim.


İlk gün eve gidince hissettiklerimi dün anlatmıştım. Evin içinde gezinip durdum ne yapabilirim diye. Çok zengin insanlar da değiliz ki, hemen işçileri malzemeleri ayarlayıp gönderelim. 

Benim bilgisayar genelde hep açıktır. Beylikdüzü Belediyesi resmi twitter adresine twit attım. Favorilere eklendi ama dönüş olmadı. Tam bu sırada bir baktım, hiç tanımadığım halde, bir şekilde arkadaş listeme eklenen Beylikdüzü Belediyesi Meclis Üyelerinden Deniz Çakıroğlu mobilde gözüküyor. Hemen ona durumu anlatan bir mesaj attım. Okundusu geldi ama cevap dönmedi. Yine hayalkırıklığı. 

Bu arada ben hep düşünüp duruyorum. Tanıdığı olabilecek arkadaşlarıma mesaj atıyorum ama yok kimseyi bulamıyorum.  Gece artık saat neredeyse 01;00 sıralarında yatmak için hazırlanmaya başladım. Tam bilgisayarımı kapatacakken, Deniz Çakıroğlu'ndan bir mesaj. 

"Şafak Hanım mesajınızı gördüm, gün içinde çok yoğundum dönemedim. İlçemizdeki tüm okulların badana boya işleri belediyemiz tarafından yaptırıldı. Bundan başka elimizden geldiğince eksikliklerini gidermeye çalıştık. Yarın beni .... numaradan arayın konuşalım"

Aaaa. şaşırdım. Boşuna mı strese girdim acaba diye düşündüm. Ertesi sabah okula gidince hemen müdürümüzü buldum. Gördüğüm eksiklikleri anlattım. Ne yapılacak diye sordum. Okul ana binasının badanasının yapıldığını, ancak ana sınıfı binasının okuldan ayrı bir yermiş gibi göründüğü için boyacılar tarafından boyanmadığını, boyatmak için aradığını ama oyalandığını anlattı, hatta yanımda tekrar konuştu. Çatı ve diğer tamiratlar için de kaynak bulmaya çalıştığını, bulur bulmaz halledeceğini söyledi.

Bunun üzerine Deniz hanımı tekrar aradım ve Ana okulu  ile ilgili durumu anlattım. Şaşırdı ve hemen ilgileneceğini söyledi. Eve geldiğimde, yine bir meclis üyesi olan Fuat Beyazıt'a da mesaj attım. Kendisi bizim mahallede sevilen ve sayılan bir kişi. Ona boya işinin hallolduğunu ama çatı ve diğer tamiratların da yapılması için bize destek vermesini, bu işler hallolmazsa çocukların kışın hasta olabileceklerini söyledim.  O da ilgileneceğini söyledi ve günün ilerleyen saatlerinde mesaj atarak, Belediye Başkanımızla konuyu görüştüğünü ve tadilat işinin de belediye tarafından karşılanacağını söyledi.

Ertesi gün okula gittiğimde müdür beyin yanına çıktım. Gerçekten de ilgilenmişler bizimle. Hatta Deniz hanım, İnşaat bölümünden birilerini ve bir meclis üyesini daha yanına alarak, okulu ziyarete gelmiş, eksiklikleri görmüş, notlar aldırmış, müdür beye inşaatla ilgili başka talepleri olup olmadığını sormuş. O da bazı eksiklikleri daha söylemiş. En kısa sürede halledeceklerinin sözünü vermişler.

Biz bugün okula gitmedik. Çünkü okulda boya ve tadilat başladı. Çatının akan kısmını tamir etmek yerine tamamını sökerek yeni bir çatı yapıyorlar. Hafta sonu tamamlanacak.  Yuppi :)

Ben hala parke için sponsor arıyorum. Büyük firmalara mail attım ama bu saate kadar olumlu ya da olumsuz geri dönen olmadı. Parke malzemesi bulunur bulunmaz yine okulumuzdan bir veli, işçiliğini yapacak. Altı üstü 65 m2 parke malzemesi için debelenip duruyoruz. Parkecilerden fiyat alıyorum ama okul için olduğunu söylememe karşın kimse maliyetine bile vermiyor. Keşke bir elli yıl önce dünyaya gelseydim!

Yarın sizinle bazı velilerin bu olaylara yaklaşımını ve tavırlarını yazacağım. Dünkü yazıma bir arkadaşım hakkımızı aramayı ve tepki vermeyi bilmiyoruz diye böyle oluyor demiş. Biraz doğru biraz yanlış. Niye böyle düşündüğümü yarın yazdıklarımdan sonra daha iyi anlayacağınızı düşünüyorum.

Dünkü yazımı okumak isterseniz Tık Tık

Sevgiler
Şafak

11 Eyl 2014

EGE'NİN OKULDAKİ İLK GÜNÜNDE Kİ HAYAL KIRIKLIĞIM VE SONRASI-1

Merhaba,

Malum okullar açıldı bu hafta. Ben de bir kaç gündür yazamadım. Bu hafta bizde çocuğu ilköğretim ve ana sınıfına başlayan diğer veliler gibi okula başladık. Bu süreç benim için zor geçiyor diyebilirim. Ege okula girmek istemiyor, Efe Deniz durmuyor. Ama beni hayal kırıklığına uğratan bu değil. Bunlar olması muhtemel şeyler.

Okulun ilk gününde bizi yağmur karşıladı. Ve benim hayal kırıklıklarım da böylelikle başladı. Okulumuz belki de İstanbul da tek.. Neden mi? Ana sınıfı olarak kullanılan yer, 3 sınıflı prefabrik bir yapı. Bu benim için çok sorun değil, çünkü malum deprem korkum nedeniyle orada olması çok daha iyi.




İlk gün sınıfta tanışma günümüzdü. Bu durumda Ege iyiydi çünkü beraberdik. Efe Deniz ise kalabalıktan bunalmış bir şekilde ağlayıp durdu. Öğretmenimiz şeker gibi bir kadın. Kırk yıldır bu mesleğin içinde ve ben onu çok sevdim.




Sınıflar bakımsız ve boyasız, yerler içler acısı. Beton zemin üzerine muşambayla kaplanmış. Ve yazın biri, gece sarhoşken çatıya çıkmış ve çatıdan içeri düşmüş. Bu nedenle akıyor :(







Beni bilenler bilir, üniversite eğitimine kadar olan dönemde özel okula gönderilmesi olayı pek bana uygun değil. Okuyacak çocuğun her yerde ve her okulda okuyabileceğine inanırım.  Özel okul kavramı, üniversite döneminde istediği bölümü veya şehri kazanamazsa devreye girecek bizim ailede. Hazır devlet BAZI Özel Okullara gitmek isteyen öğrenci velilerine eğitim desteği veriyorken bunu değerlendirmemi söyleyenlere de kulağım tıkalı. 

Sonra eve geldik. Bende bir moral bozukluğu, bir öfke ki anlatamam. Sinirden oturup ağladım bile. Neden böyle oluyor bu işler diye. Düzgün şartlarda eğitim görmek her öğrencinin hakkı. Devlet okullarında ki öğretmen ve idarecilere de hak verdim. Ne yapsınlar? Milli Eğitim sadece elektrik, su giderleri ile öğretmen maaşlarını ödeyip diğerlerini siz halledin diyorsa bu insanlar okulu kendi mi temizlesin? Sabun ve benzeri temizlik malzemelerini kendi evlerinden mi getirsin?

Bir çok okulda bunun çözümünü bulmuşlar. Bağış alıyorlar öğrencilerden. İnanın önceden ne kadar saçma dediğim bu uygulamaya şimdi o kadar çok hak veriyorum ki. Herkesten gücü yettiğince zorlama yapmadan verebildiği kadarını almak lazım. Para olarak olmasa bile bu tarz malzemeleri istemek lazım. Bizim müdürümüz bu konuda, velileri düşünerek talepte bulunmuyor. Ve sanırım en çok da onun başı ağrıyor. 

Neyse konuya dönelim. Yakın çevremde bu üzüntümü paylaşınca bana oğlumu başka bir yere nakil almamı söyledi bir çok kişi. Ben başka okula göndersem ne olacak? Diğer 89 öğrenci okumaya devam etmeyecek mi? Kendimi kurtarayım mantığında olmadığım için ( belki de bu devirde hatadır bu bilemiyorum ) ne yapabilirimin derdine düştüm. Bir köşeye çekilmek benim harcım değil. İnsan isterse her şeyi başarabilir. 

Benim bu konuda dileklerim, dualarım ve çabalarım var. Bazıları sonuç vermeye başladı bile. Muhtemelen onları pazartesi gecesi paylaşacağım sizinle. Sizde benim için dua edin.

Sevgiler

Şafak





9 Eyl 2014

EKMEK BÖREĞİ




Merhaba,

O da neymiş demeyin. Ben buldum :) Yapması çok kolay, besleyici ve aynı zamanda artan ekmeklerinizi atmaktan da kurtulacaksınız.

Bayatlamış ekmeklerinizi alın, doğrayın. Mesela bir ekmek için, 2 yumurta, 3 yemek kaşığı yoğurt, 1/2 çay bardağı zeytinyağı, bir miktar tuz, kekik, karabiber, dilerseniz pul biber ekleyin.





Hepsini harmanlayıp teflon tavaya elinizle hafif bastırarak orta ateşte bir tarafı kızarana kadar pişirin. İyice kızarınca diğer tarafını çevirin ve aynı şekilde kızartın.

Sonra da afiyetle yerken beni hatırlayın :)

Sevgiler

Şafak

Not: Ben Karadeniz bölgesinde kullanılan dönderme tavası olarak anılan tavayı kullandım. Siz krep tavası da kullanabilirsiniz.

5 Eyl 2014

BİLİNMEYEN MUCİZE.. TAFLAN




Merhaba,

Bu akşam bazılarınızın tanıdığı, bazılarınızın adını bile bilmediği bir meyveden bahsedeceğim ve onunla yaptığım harika turşu kavurmasının resmini paylaşacağım.

Taflan.. Bazılarının bildiği isimle Karayemiş. Karadeniz bölgesinde bir çok ismi var.

Genelde Karadeniz Bölgesinde yetişen ve yapısı gereği yağmurlu havayı seven taflan biraz kiraza biraz kara üzüme benzer ama tadı itibarı ile kesinlikle ikisiyle de alakası yoktur. Hatta turşu yapıldıktan sonra uzaktan bakınca zeytin mi diyenler bile olmuştur çevremde.

Siz neye benzetiyorsunuz?




Taflan bir çok hastalığa iyi geliyor. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen - Edebiyat fakültesi Kimya bölümünü akademisyenlerinin yaptığı incelemelere göre, cilt hastalıklarına karşı fayda sağladığı, kanser tedavisinde etkili olduğu, insülin etkisi sayesinde şeker hastalığının tedavisinde kullanılıyor. Demir eksikliğini giderip, üreme hormonlarını geliştirip, sindirim sistemini düzenliyor.

Antioksidan özelliği sayesinde yaşlılığı geciktirici etkisi var. Taze olarak yenen meyvelerinin idrar söktürücü ve taş düşürücü özelliği mevcut.

Yapraklarını dökmeyen bir ağaç. Yaprakları çay gibi demlenerek karın ağrıları, mide bulantılarına ve öksürüğe iyi geliyor.  Yalnız burada önemli bir ayrıntı var. Fazla içilirse zehirleyebiliyor.


Benim çok sevdiğim bu meyveyi her zaman bulabilmek mümkün değil. Yaz aylarında oluyor. Genelde Temmuz ve Ağustosta.

Karadeniz'de taneleri tuzlu, sirkeli suya konarak turşu yapılıyor. Bende geçen sene azıcık da olsa yapmıştım. Bu sene tazesini yiyemedim, turşusunu yedim.

Turşu kavurmasının yapılması tıpkı diğerleri gibi. Çekirdeklerini ayıkladım, halka doğranmış ve kavrulmuş soğanın içine ekledim. Kısa bir süre birlikte pişirdim. Sonra afiyetle yedim. Size de tavsiye ederim.


Seneye taflan yiyebilmek umuduyla,

Şafak

Not: Resimlerin bazıları netten alıntıdır.

4 Eyl 2014

GEZİ BLOGUMDA BENİMLE GEZERMİSİNİZ?



Merhaba,

Biliyorsunuz yeni bir gezi blogu açtım. Amacım bu blogu büyütmek, Türkiye'nin neresinde olursa olsun gezmekten, yemekten, tatilden, eğlenmekten ve yazmaktan hoşlanan arkadaşlarla birlikte bu blogu bir web sitesine dönüştürerek, insanların okumaktan hoşlanacağı bir site yapmayı bir ekiple birlikte başarmak.

Eğer sizde benimle bu projede olmak isterseniz, bana safakkrdnz@gmail.com mail adresinden ulaşabilirsiniz.

Dün yayınladığım Sardes Antik Gezisi yazımı okumak isterseniz buraya Tık Tık

Sevgilerimle

Şafak

3 Eyl 2014

BİRİCİK DÜNYAM YAZI GRUBUNDAYIM

Herkese merhaba

Bugün çok heyecanlıyım. Daha önce size duyurduğum Biricik Dünyam web sitesinde artık bende yazarım. Başka bir sitede yazmak aslında pek düşünmediğim bir şeydi. Çünkü çocuklar, ev ve blogum beni oldukça meşgul ediyordu. Ancak, kurucularından Biricik'in sıcak kanlılığı, yazarların bazılarının arkadaşım ve severek takip ettiğim bloggerlar olması beni  çok etkiledi. Ayrıca gerçekten inandığım bir proje.

Bugün ilk merhaba yazım yayınlandı. Sizde beni bu yolda yalnız bırakmayın olur mu?

Sevgilerimle

Şafak
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...