7 Eki 2013

YİRMİ ÜÇ YIL SONRA KALDIĞI YERDEN

Merhaba,

Bugün benim için gerçekten çok güzel ve çok özel bir gündü. Lise arkadaşlarımın bazıları ile tam yirmi üç yıl sonra yeniden bir araya geldik. Her şey bir arkadaşımızın resminin altına "Bir gün buluşsak ne güzel olur" diye yazılması ile başladı. Herkes bu cümleyi bekliyormuş ki, bir anda iş ciddiye döndü ve gerek facebook aracılığı ile gerekse facebook kullanmayan diğer arkadaşları haberdar ederek buluşma organizasyonuna dahil oldu.

Buluşmayı planlayanlardan biri olarak evdeki iki çocuğunda hastalığı iyileşmeyince gidip gitmemek konusunda bir ikileme düşmedim değil, ama benim canım kocacığım her zaman olduğu gibi beni yalnız bırakmadı ve gitmem konusunda destek oldu. İşte ben bu adamı bu yüzden çok seviyorum, aşkım hep canlı kalıyor. Her zaman yanımda, hep destek, tam destek :)

Cesaretim olmadığı anlarda bile bir yolunu buluyor kendim olmamı sağlıyor.

Haberleşebildiğimiz kişilerin büyük çoğunluğu gelmişti. Ve herkes sanki dün ayrılmış gibiydi. Anlatıldı, gülündü, zaman zaman ciddi konuşmalar yapıldı. Fiziksel olarak bir miktar değişilse de ruhsal olarak herkes nerdeyse aynıydı.

Bir çoğunun, birbirimizi tanıdığımız zaman ki yaşımız kadar olan çocuğu vardı. En küçük çocuklara sahip tek kişi bendim. 

Hepsini tanıdığım için çok mutluyum. İyi ki tanışmışız, iyi ki bunca yıl sonra görüşmüşüz.

İşte bu günden bazı kareler...
Aklına sağlık Ecevit, hepimize bundan bir tane istiyoruz.














Ve kapıda veda anımız. Tabi ki bir sonraki buluşmamıza kadar....


Hepinizi seviyorummmm

Şafak

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Konu hakkındaki fikirleriniz benim için çok kıymetli. Lütfen yorumunuzu ekleyiniz.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...